DETOKSYKACJA OTWARTEJ PRZESTRZENI

Zredukuj swoje lęki, oglądając mniej programów informacyjnych. Nigdy nie oglądaj ich w dzień, kiedy w pobliżu są dzieci. Staraj się raczej czytać niż oglądać doniesienia telewizyjne. Walcz z irracjonalnym strachem i obawami związanymi z wyjściem dziecka na dwór. Pamiętaj, jak ważne dla jego rozwoju są zabawy na świeżym powietrzu. Pomóż dziecku opanować sztukę poruszania się po ulicy, odbywaj z nim spacery po okolicy, demonstruj sposoby bezpiecznego przechodzenia przez jezdnię. (Nie biorąc samochodu, przyczynisz się jednocześnie do zmniejszenia natężenia ruchu kołowego). Wychodź z dzieckiem także przy zlej pogodzie, oczywiście ubrawszy je odpowiednio. Dzieci powinny poznać różne warunki pogodowe. Jeśli będziesz próbować zrobić z nich mięczaki, szybko się temu poddadzą. Jasno wyłóż dziecku zasady bezpiecznego poruszania się po ulicy i unikania „niebezpieczeństwa nieznajomych osób”. Upewnij się, że twoja pociecha wie, co robić w wypadku zagrożenia, i często przypominaj jej obowiązujące w tym względzie zasady. Poszukaj bezpiecznych miejsc, gdzie twoje dziecko może bawić się na dworze: na przykład ogród sąsiada, park, tereny rekreacyjne, „dzikie miejsca” w sąsiedztwie, a nawet chodnik przed domem przy spokojnej, bocznej uliczce.
Zaznajom dziecko z otoczeniem, często zabierając je na spacery, wskazując potencjalne zagrożenia, pomagając wybierać bezpieczne trasy.
Często podróżuj z dzieckiem tramwajem, autobusem czy kolejką, tak aby nauczyć je bezpiecznego korzystania ze środków publicznego transportu.
Kiedy twoje dziecko zacznie wychodzić samo, każ mu mówić, dokąd idzie i z kim. Wymagaj, aby regularnie dawało znać tobie albo komuś z zaufanych dorosłych, że wszystko z nim w porządku, i meldowało o wszelkich zmianach wcześniej ustalonych planów. Przestrzegaj tego pilnie, żeby nigdy nie ośmieliło się o tym zapomnieć. Nawiąż kontakty z innymi rodzicami w sąsiedztwie i wspólnie „dawajcie baczenie na ulicę”. Spróbuj włączyć do tej akcji tak wiele osób z sąsiedztwa, jak to tylko możliwe. Ustalcie razem godziny powrotu dzieci do domu, granice, których nie wolno przekraczać, zasady wspólnej zabawy. Pogódź się z faktem, że wypadki się zdarzają, i trzymaj kciuki, aby ten, który przytrafił się twojemu dziecku, był niegroźny i stanowił dla niego nauczkę. (Zresztą nieważne, jak bardzo będziesz się starać, by uchronić dziecko przed ryzykiem, wypadki zdarzają się i tak, więc nie ma sensu zamartwiać się na zapas).

Witaj na moim serwisie! Blog poświęcony jest tematyce edukacji i wiedzy. Znajdziesz tutaj ciekawe informacje dotyczące systemu nauczania. Zapraszam do śledzenia na bieżąco.