Kursy i pordniki

Praca Adele Faber i Elaine Mazlish fak mówić, żeby dzieci nas słuchały – jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły, również zalecają podobne podejście, mające na celu pomoc dziecku w wyrażeniu uczuć. Zamiast przepytywania dzieci albo ofiarowywania im natychmiastowego rozwiązania autorki proponują pomaganie dzieciom w rozpoznawaniu własnych uczuć przez nazwanie po imieniu ich emocji („Oho, widzę, że jesteś bardzo rozczarowany”, albo „Słyszę po twoim głosie, że jesteś sfrustrowany/zły/poirytowany”) i ograniczone do minimum, ale przepełnione prawdziwym zainteresowaniem odpowiedzi („Naprawdę?”, „Tak, rozumiem”), kiedy dziecko opowiada o swoim problemie, szczęśliwie dochodząc do jego rozwiązania. Tego typu otwarte podejście do rozmowy – w którym dorosły szanuje wkład dziecka i zwraca autentyczną uwagę na jego słowa – prowadzi do rozbudzenia świadomości społecznej, szacunku do siebie samego i niezależności myślenia. Rodzice często pytają mnie, co mają robić, aby pomóc swojemu dziecku w szkole. Prosta odpowiedź, wyniesiona z badań, brzmi: mówić i słuchać, choć może właściwiej byłoby powiedzieć: słuchać i mówić.

Witaj na moim serwisie! Blog poświęcony jest tematyce edukacji i wiedzy. Znajdziesz tutaj ciekawe informacje dotyczące systemu nauczania. Zapraszam do śledzenia na bieżąco.